metodyka przedszkola

Jesteśmy jedynym przedszkolem na Tarchominie i Białołęce, które oferuje przedszkolakom stałą opiekę terapeuty integracji sensorycznej

  • Integracja Sensoryczna - Terapia zaburzeń integracji sensorycznej polega na uczeniu dziecka prawidłowego odbioru i adekwatnej interpretacji bodźców – zarówno tych pochodzących z otoczenia, jak i tych płynących bezpośrednio z własnego ciała. To dla malucha czysta frajda, gdyż ma charakter tzw. naukowej zabawy i odbywa się w sali wyposażonej w specjalistyczny sprzęt i różnorodne pomoce. Terapeuta przygotowuje zestaw ćwiczeń indywidualnie dobrany do potrzeb konkretnego dziecka. Zadania mają różny stopień trudności: jest huśtanie, pełzanie, turlanie, balansowanie i wiele innych przyjemności! Wszystko po to, aby usprawnić pracę systemu nerwowego. Te pozornie błahe ćwiczenia mogą usprawnić także motorykę małą i dużą oraz koordynacje wzorkowo-ruchową, co ma duży wpływ w późniejszych latach na edukacje i sukces szkolny.
  • Ponadto metoda IS wykorzystywana jest w pracy z dziećmi:
    • z potrzebami ruchowymi, które nie potrafią "usiedzieć w miejscu"
    • z opóźnieniem psychoruchowym
    • z grupy ryzyka, wcześniaków z uszkodzeniami okołoporodowymi>/li>
    • dzieci z trudnościami w koncentracji
    • z zaburzeniami mowy
    • z ADHD, ADD, z autyzmem, zespołem Aspergera, upośledzeniem umysłowym
    • ze specyficznymi trudnościami szkolnymi, takimi jak: dysleksja, dysgrafia, dysortografia,
    • z mózgowym porażeniem dziecięcym

Metody aktywności ruchowej i tańca

Artystyczne przedszkole w Warszawie
  • Metoda gimnastyki twórczej (ekspresyjnej) Rudolfa Labana - To improwizacja ruchowa bez pokazania wzorca ruchu przez nauczyciela. Ważną rolę odgrywa tu inwencja twórcza ćwiczących, ich pomysłowość, fantazja doświadczenie ruchowe. W metodzie tej posługuje się różnymi formami ruchu, takimi jak: odkrywanie, naśladowanie, inscenizacja, gimnastyka wykorzystująca ruch naturalny, pantomima, ćwiczenia muzyczno-ruchowe, taniec, opowieść ruchowa, itp. Nauczyciel staje się współuczestnikiem i współpartnerem zabaw. Metoda ruchowa ekspresji twórczej daje możliwość rozwijania się w zakresie między innymi: wyczucia własnego ciała, wyczucia przestrzeni, wyczucia ciężaru ciała (siły), doskonaleniu płynności ruchu, w zakresie kształtowania umiejętności współdziałania z partnerem lub grupą
  • Metoda Ruchu Rozwijającego W. Sherborne - Wykorzystuje dotyk, ruch oraz wzajemne relacje fizyczne, emocjonalne i społeczne do rozszerzania świadomości własnego ciała i usprawniania ruchowego, świadomości przestrzeni i działania w niej, pogłębiania kontaktu z innymi ludźmi. Ma na celu stworzyć dziecku okazję do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia swojej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych. Dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie, zyskuje też poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń ruchowych może poznać przestrzeń, w której się znajduje, przestaje ona być dla niego groźna. Czuje się w niej bezpieczne, staje się aktywne, przejawia większą inicjatywę, może być twórcze. Metoda ta ma na celu uzmysławianie dziecku, iż dzielenie przestrzeni z drugą osobą nie musi być zagrażające, a może stać się źródłem nawiązania bliskiego kontaktu, opartego na zaufaniu i współpracy, daje możliwość poczucia wspólnoty i przeżycia szczęścia.
  • Metoda aktywnego słuchania muzyki Bati Strauss - Istotą tej metody jest chęć przybliżenia dzieciom muzyki klasycznej poprzez tzw. "aktywne słuchanie". Polega ono na wykonywaniu prostych układów rytmiczno - tanecznych proponowanych przez nauczyciela. W przypadku dzieci młodszych są to ruchy ilustrujące krótkie opowiadanie związane z każdym utworem muzycznym. Zabawy rytmiczne są pierwszym etapem przygotowującym do wprowadzenia instrumentów perkusyjnych, z którymi dziecko ma możliwość aktywnego uczestniczenia w utworze muzycznym jako współwykonawca lub dyrygent. Metodę tę będziemy wykorzystywać nie tylko do aktywnego słuchania muzyki klasycznej, ale różnych form muzycznych: rock&roll, jazz, rock, hip-hop i pop.

Metody aktywne ożywiające działania pedagogiczne

Dobre przedszkole z przedstawieniami
  • Metoda Pedagogiki Zabawy - Metoda ta polega na wykorzystaniu w procesie dydaktyczno-wychowawczym różnych pląsów, zabaw muzyczno-ruchowych, tańców ludowych w celu integracji dzieci. Uczy ona współdziałania w grupie, wyzwala aktywność, pobudza dzieci do ekspresji muzyczno-ruchowej. Poprzez ćwiczenia muzyczno ruchowe w grupie ułatwia komunikację interpersonalną i uatrakcyjnia zajęcia edukacyjne.
  • Metoda twórczego myślenia J. Osborne „Burza mózgów” - Metoda znana jako „giełda pomysłów”, „fabryka pomysłów”, „sesja wartościowania” lub „metoda Osborna”. Może być stosowana jako rozgrzewka twórcza przed określonym zadaniem lub jako metoda rozwiązywania problemów oraz jako definiowanie pojęć przez skojarzenia. Metoda pozwala uzyskać w krótkim czasie dużą liczbę zróżnicowanych rozwiązań jednego problemu.„Burzę mózgów" należy podzielić na trzy etapy:
    • ocena i analiza pomysłów według ustalonych kryteriów
    • wytwarzanie pomysłów
    • stosowanie pomysłów, rozwiązań w praktyce
  • Gry planszowe - Gry i zabawy są znanym elementem zajęć w przedszkolu . Oprócz dobrej zabawy niosą ze sobą treści dydaktyczne i wychowawcze. Uczą ścisłego przestrzegania reguł. Gry planszowe wpływają na:
    • rozwijają wyobraźnię,
    • wymuszają do współdziałania,
    • twórcze myślenie,
    • zają precyzyjne redagowanie poleceń,
    • są niekonwencjonalnym sposobem uczenia się,
    • dają satysfakcję z wykonanej pracy,
    • treści ujęte w grach głęboko zapadają w pamięć.

Techniki parateatralne

Dobre przedszkole z nauką tańca
  • Drama - Wzbogaca wyobraźnię, rozwija pamięć, pobudza do działania twórczego, rozbudza refleksje, pomaga w zrozumieniu motywacji różnych zachowań, pozwala na samodzielną analizę utworu literackiego. Nauczyciel przedstawia dzieciom fikcyjną sytuację, a oni, wykorzystując wyobraźnię, pamięć, zmysły, swoje ciało i głos, przedstawiają coś, co nie jest w danej chwili obecne. Drama to jedyna metoda, która w swej istocie zainteresowana jest jednostką, jej indywidualnością i niepowtarzalnością. To jedyna metoda, która angażuje na jednym zajęciu wszystkich wychowanków. Drama to wielka przygoda, niespodzianka, to ogromne napięcie, które rozciąga się pomiędzy wyobrażeniem i działaniem. Gdy uczestnicy dramy mają różne poglądy, napięcie jest większe i wejście w rolę jest głębsze. Warto uświadomić sobie, iż drama nie jest jednak ani teatrem, ani spektaklem, ani aktorstwem. W teatrze jest aktor i widz, w dramie nie ma takiego podziału, wszyscy uczestniczą jednocześnie w fikcji dramatycznej. W teatrze są gotowe scenariusze, rekwizyty, kostiumy, scena. Drama nie ma gotowych scenariuszy i nie ma inscenizacji, przedstawienia końcowego. W dramie ważne są efekty uzyskiwane na każdych kolejnych zajęciach, ważny jest sam proces, a nie efekt końcowy w postaci spektaklu.
  • Pantomima - Połączenie ruchu, gestu, mimiki – właściwie każdą sytuację można wyrazić ruchem, dlatego pantomima jest bardzo przydatną metodą już w pracy z dziećmi młodszymi. Pozwala ona na ujawnianie swoich uczuć, oraz emocji. Pantomima stwarza wspaniałe sytuacje, w których wyobraźnia uaktywnia się jednocześnie u osoby prezentującej pantomimę w różnych sytuacjach, jak również u jej odbiorcy.

Metody z zakresu edukacji matematycznej

  • Edukacja matematyczna wg Edyty Gruszczyk - Kolczyńskiej i Ewy Zielińskiej - program wspomagania rozwoju umysłowego łączącego w jeden proces:
    • intensywne wspomaganie rozwoju inteligencji operacyjnej dzieci,
    • kształtowanie odporności emocjonalnej potrzebnej dzieciom do pokonywania trudności,
    • rozwijanie umiejętności matematycznych dokonywanych w naturalnych sytuacjach życia codziennego, podczas nadarzających się okazji i wymaganych potem na lekcjach matematyki.

Metody wspomagające naukę czytania

  • Metoda odimiennej nauki czytania dr Ireny Majchrzak - Dr Irena Majchrzak uważa, iż najmniejszą jednostką poznawczą systemu, jakim jest pismo, musi być od razu całe słowo. Wtedy celem odczytywania jakiegokolwiek napisu jest zrozumienie jego treści. Odimienna metoda nauki czytania stosowana jest już wśród bardzo małych dzieci (2–3 latki). Punktem wyjścia jest pokazanie dziecku jego imienia – „wizytówki”, a następnie imion znanych bliskich mu osób. Dzięki temu dziecko zauważa, iż imię można nie tylko usłyszeć i wymówić, lecz również zobaczyć, że samo dziecko zostało przedstawione w kształcie liter, lub, że zostało schowane za zasłoną liter. Następne etapy to wiele gier i zabaw pozwalających dzieciom na poznanie pozostałych imion, wyrazów, oraz liter alfabetu. „Sprawdzanie obecności”, „ściana pełna liter”, „deszcz imion”, „targ liter”, „gra w sylaby”, „nazywanie świata” i inne sformułowania – to nazwy ćwiczeń oraz hasła charakterystyczne dla metody dr Ireny Majchrzak. Podstawowe założenia odimiennej metody nauki czytania są następujące:
    • wprowadzanie dziecka w świat słów powinno odbywać się na zasadzie zabaw i gier, przynoszących dziecku radość i satysfakcję,
    • celem nauki czytania jest zrozumienie sensu i znaczenia poszczególnych słów, a nie pozbawionych znaczenia oddzielnych liter, dlatego dziecko poznaje przede wszystkim wyrazy, a następnie litery, z których są zbudowane,
    • dziecko na początku otrzymuje określony, skończony zbiór liter – alfabet; wie, że wszystkie wyrazy można stworzyć wykorzystując znane mu już litery.
  • Metoda Dobrego Startu Marty Bogdanowicz - Jej założeniem jest jednoczesne rozwijanie funkcji językowych i funkcji spostrzeżeniowych: wzrokowych, słuchowych, dotykowych, kinestetycznych i motorycznych oraz współdziałania między tymi funkcjami, czyli integracji percepcyjno-motorycznej. Metoda dobrego startu wszechstronnie oddziaływuje na rozwój psychomotoryczny dziecka i ułatwia naukę czytania i pisania. Może być wykorzystywana w pracy z dziećmi prawidłowo rozwijającymi się w celu stymulowania rozwoju, jak i z dziećmi o zaburzonym rozwoju w celu rehabilitacji zaburzeń. Metoda spełnia również rolę profilaktyczną. Zapobiega występowaniu dysleksji rozwojowych, czyli specyficznych trudności w czytaniu i pisaniu, a tym samym niepowodzeniom szkolnym. Elementem uatrakcyjniającym zajęcia są odpowiednio dobrane do ćwiczeń piosenki o tematyce dziecięcej.

Metody relaksacyjne

  • Bajkoterapia z elementami dramy - to metoda nowa, genialna w swej prostocie, a przy tym skuteczna i zyskująca coraz większą popularność na świecie. Mówiąc najprościej – to terapia przez bajki. Czytając te wybrane, można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych, takich jak np. pierwsze dni w przedszkolu, czy irracjonalne lęki. Bajkoterapia to także doskonała metoda relaksacyjna. Odpowiednio dobrane i opowiedziane albo przeczytane historie mogą doskonale wyciszyć, choćby przed snem, po dniu pełnym wrażeń lub pracy.
  • Elementy muzykoterapii - Tradycje stosowania muzyki w terapii sięgają już czasów plemiennych, kiedy szaman w czasie rytuałów leczniczych stosował śpiew, grę na instrumentach i taniec. Podstawowym środkiem oddziaływania w muzykoterapii jest dźwięk, muzyka, która często jest wyzwalaczem i katalizatorem przeżyć i emocji. Wyróżnia się podział na: muzykoterapię aktywną, do której zalicza się oddziaływania angażujące „fizycznie” (jak śpiew, gra na instrumentach, ruch przy muzyce, improwizacja) oraz muzykoterapię receptywną, której podstawą jest słuchanie muzyki, relaksacja i wizualizacja. Warunkiem prowadzenia zajęć jest zabawowa, radosna atmosfera, możliwość osiągania sukcesu w każdym ćwiczeniu i wspólna satysfakcja z pokonywania trudności.
  • Techniki relaksacyjne wg Jacobsona - to prosta i skuteczna metoda relaksacji, polegająca na nauce rozluźniania wszystkich partii ciała poprzez naprzemienne napinanie i rozluźnianie poszczególnych grup mięśni.

Porozumienie bez przemocy

  • zadaniem tej metody jest przypomnienie, jak my ludzie powinniśmy wzajemnie odnosić się do siebie - jak słuchać (brać) i wyrażać (dawać). Dzięki tej metodzie uczymy się uzewnętrzniać swoje potrzeby i oczekiwania, a także akceptować odpowiedzi, których nie zawsze mamy ochotę wysłuchać. Metoda ta pozwala na zmniejszanie konfliktów między dziećmi, uczy jak rozmawiać oraz wyrażać swoje uczucia i potrzeby. Jest doskonałą metodą zarówno terapeutyczną, jak i wspierającą ogólny wewnętrzny rozwój (np. zwiększającą kreatywność i poziom wiary w siebie).

Ta strona używa plików cookie Więcej informacji